Ik proat plat – Pier met zien diggelkar

Mien overgrootolders Pier Sienema en Antje Ludema trouwende op 22 joarege leeftied, ze kregen zeuven kiender en wonende ien n lutteg huuske (zie foto) aan e Zuderweg ien e Penne. t Huuske stijt er nog en de lindeboom aan e westkaant zörgt, net as vroeger, veur schaar bij t zummerdag. Pier Sienema was wat je vandoag de dag een ‘sjacheraar’ numen zollen. Hij kocht en verkocht alles wat lös en vast zat. 

Met zien diggelkar ging Pier langs de huzen ien e wiede omtrek van e Penne. Hij verkocht potten, pannen, kop-en-schuddels, pispotten en aander diggelgoed. Pier was ok voddenboer. As hij met e handel thuuskwam werden de zakken, die bij de ‘riekere’ mensen wegkwammen, deur Antje uutzöcht op bruukboarheid. Ze konden alles wat nog goed was bruken.Van grote hemden werden kleintjes moakt, van grote broeken en jassen kienderkleren en katoenen onderjurken werden schuddeldoeken. Ien die tied hadden ze n bult schuddeldoeken neudeg, ze werden overal veur bruukt. Der wadden gien theedoeken, vaatdoekjes of poetsdoeken zoas nou, alles was schuddeldoek. Ze werden bruukt veur t aanrecht, de  toavel, veur t ofdreugen van potten en pannen, veur vieze handen en monden en niet te vergeten snötneuzen en dat allemoal met die ene schuddeldoek. De vodden die overbleven werden weer verhandeld. 

Pier was ok fietsenmoaker. Ien t achterenne van t lutje huuske had er n waarkploatske en summers werd et waark onder de lindeboom doan. Hij moek van old weer nij, smeerde ketten en plakte fietsbanden. Old iezerkoopman wa-der ok, op e fiets trok er deur de wiede omgeving om old iezer op te zuken en as er handel was loadde hij alles op e fietst. Wat je vandoag de dag ien arme landen zien, dat minsen heur handel tot wel n meter hoog op e fiets vervoeren, dat deed Pier Sienema ien zien tied ok al. Frames van fietsten, olle emmers, pietereuliestellen, zelfs potkachels bond er achter op zien pakjedroager. 

Pier en Antje hadden ok n groententuun, omringt deur n vledderheeg en bessenbossen, woar ze eerappels en bonen verbouwende. Ien t lutje kampke laand met hier en doar n appel en perenboom stonden een poar grote witte geiten aan t tuur. As t gras op was werden de geiten ien e berm van e Zuderweg zet zodat ze altied wat te vreten hadden. De geiten werden molken deur Antje en as ze vet genog wadden, slacht deur Pier. t Vlees werd weckt en ien e kelder bewoard. De ‘inwendege mens’ werd goed verzörgd. Groenten uut e tuun, melk en vlees van e geit en butter kochten ze bij de boer. Antje bruukte, as de butter op was, de vette verpakking  as cosmetica, ze smeerde heur gezicht en handen der met ien zo bleef heur huud soepel en glad. Je kinnen wel zeggen dat ze oardeg ‘zelfvoorzienend’ wadden en ien e joaren derteg van de veurege eeuw was dat ok wel neudeg.

Noast dit alles was Pier ok nog n echte proatjemoaker, hij kon hiel goed overdrieven en staarke verhoalen vertellen. Om meer geld veur zien handel te kriegen deed er zich voak veur as stroatarme man met n groot gezin. Hij zei, as ze hum vroegen hoeveul kiender of er had: ‘ Mien vrouw en ik hemmen vittien kiender, mien vrouw het zeuven en ik heb zeuven. 

t Liekt of Pier altied opgewekt deur t leven ging, mor schijn bedriegt, hij was regelemoateg depressief en dan dreigde hij hum van kant te moaken, dat het er gelukkeg niet doan. Toen de kiender de deur uut wadden hemmen Pier en Antje nog joaren met n beiden ie e schaar van de lindeboom woont.

Pier is ien 1968, omringt deur vrouw en de kiender, op drieëntachteg joarege leeftied ien t lutje huuske aan e Zuderweg overleden. Zien leste wens is zelfs nog ien vervulling goan. Hij wol veur dat er ging, nog groag n borreltje hemmen en dat is gebeurd. Antje overleed een joar loater ien t huus van heur oldste dochter ien Luukswolle.

Alie de Vries.

Mientje:  “Eén voader kin beter zeuven kiender onderholden dan zeuven kiender één voader”