Kleintje Cultuur – Aernout Steegstra

0
379

“Ik probeer het normale leven te verheffen tot iets bijzonders”

ZUIDHORN – Al zijn hele leven is Aernout Steegstra betrokken bij verschillende facetten van kunst en cultuur. Momenteel fotografeert de Zuidhorner bij Foto Wiersma Fotografie, maakt hij dagelijks prachtige tekeningen en daarnaast zingt Steegstra in de band ‘I Spy’. Het zijn de drie grootste passies van de inwoner van Zuidhorn, die voor altijd in het leven van Steegstra zullen blijven. “Ik vind alle drie de dingen ontzettend leuk”, vertelt de Zuidhorner. “Ik kan ook geen keuze maken tussen die drie verschillende vormen van expressie. Het een kan niet zonder het ander. Het is fantastisch werk”.

De in Zwolle geboren Steegstra is opgegroeid in een gezin waar kunst en cultuur heel normaal waren. Zowel moeder als vader deed veel op het gebied van toneel, muziek en andere vormen van kunst. “Mijn broer, zus en ikzelf hebben wel een klap van die molen meegekregen”, lacht de Zuidhorner. “Mijn zus was tekenlerares en mijn broer won als  filmmaker vele prijzen (twee Gouden Kalveren bijvoorbeeld). Bij ons thuis kon vroeger alles. Op Koninginnedag hadden we onze eigen drumband, met grote verfpotten uit de bouw als trommels, beschilderd met het wapen van Zwolle en eigengemaakte berenmutsen op. We verzonnen en maakten alles zelf en als we ons verveelden verzonnen we gewoon wat nieuws. We bouwden een circustent, hielden kermis met poppenkast en een bokstent. Het was heel normaal voor ons om zulke dingen te doen”, aldus Steegstra.

Na zijn middelbare schooltijd ging de Zuidhorner spelen bij de Engelse theatergroep Action Space. Hiermee speelde hij spontante optredens voor én met kinderen. “Dat was voor mij echt een eyeopener”, laat Steegstra weten. “Ik was gewend om altijd een plan te hebben en het dan uit te voeren. Met de theatergroep deden we dat niet. Wij deden gewoon wat er op dat moment in ons opkwam. Dat voelde zo bevrijdend”. Naast het toneelspelen, fotografeerde Steegstra ook ontzettend veel tijdens het straattheater. Na een jaar in Engeland te hebben vertoefd, vertrok de toen 19-jarige kunstenaar weer naar Nederland, waar hij ging studeren aan de Kunstacademie. “Normaal gesproken kies je hier één richting om in af te studeren, maar dat kon ik niet”, gaat Steegstra verder. “Ik wilde afwisseling en was gewoon te nieuwsgierig naar meer. Daarom ben ik ook afgestudeerd in verschillende richtingen, waar de nadruk vooral lag op film en fotografie”.

Maar na de Kunstacademie wilde Steegstra meer. Hij haalde veel voldoening uit tekenen en vond het fantastisch om anderen hier iets over te leren. Na een lerarenopleiding tekenen, wilde de Zuidhorner ook aan het werk als tekenleraar, maar kon hij geen baan krijgen. “Mijn vriendin schoof me destijds een advertentie onder de neus voor een vakfotograaf in Winsum”, laat Steegstra weten. “Op dat moment dacht ik eerst nog: ‘Maar ik ben geen vakfotograaf’. De kunstacademie is gericht op de ontwikkeling van je vormgevoel, je leert daar niets over diafragma en sluitertijd. Maar ik solliciteerde en werd aangenomen op mijn werk. Ik maakte duizenden foto’s van groepen en bruiloften. Dat vond ik eigenlijk heel burgerlijk. Maar al doende ging ik hiermee experimenteren en ontwikkelde ik mijn eigen manier. Ik wilde het ook voor mijzelf leuk hebben en dat lukte als ik mijn eigen ‘ding’ mocht doen”. Lol maken met een leuk bruidspaar bijvoorbeeld en ondertussen mooie foto’s maken, leuk toch?”, aldus Steegstra.

Na zeven jaar in Winsum, stapte Steegstra spontaan bij Foto Wiersma Fotografie in Zuidhorn binnen. Hij woonde al enige tijd in Zuidhorn en wilde graag iets anders. “Ik wilde meer bezig met dingen op gevoel doen”, laat Steegstra weten. “Het intuïtieve is een stijl die ik prettig vind. Ik vind het fantastisch om levende foto’s te maken. Tijdens het fotograferen voel ik me helemaal in mijn element. Zo langzamerhand zie ik overal snel de mogelijkheid voor een goeie foto. Ik vind het heerlijk om mooi licht te maken en langzamerhand dichterbij iemand te mogen komen. Ik houd van mensen en die positieve energie krijg ik gelukkig vaak terug. Een mens is een sociaal dier, ze spiegelen. Je kunt wel zeggen dat  ik probeer het normale leven te verheffen tot iets bijzonders. Dat is mooi werk toch?”