Kleintje Cultuur – Jantiena de Vries-Bellinga

“Ik kan absoluut niet stilzitten”

NOORDHORN – Jantiena de Vries-Bellinga uit Noordhorn is al een aantal jaren bezig met kunst, maar dat kwam dit jaar toch een beetje in een stroomversnelling. Ze meldde zich namelijk aan voor het project ‘Westerkwartier In het Oog van de Storm’ en met succes. Met de werken die Jantiena heeft gecreëerd stapte ze uit haar comfortzone en maakte ze twee prachtige schilderijen die ze, volgens haarzelf, helemaal niet kon maken. Ze bewees haarzelf het tegendeel. “Voorheen maakte ik vooral schilderijen van dieren, maar voor het project Westerkwartier In het Oog van de Storm heb ik iets compleet anders gemaakt. Ik had ook niet verwacht dat ik dat zo maar even zou kunnen”, aldus Jantiena.

Via Facebook zag de inwoner van Noordhorn voor het eerst informatie over het project. Ze twijfelde een beetje, maar stuurde Trija Fleer-Niks, een van de initiatiefnemers van het project, een bericht. “Ik ken Trija al heel lang”, vertelt Jantiena. “Onze zoons zijn even oud en we lagen zelfs naast elkaar bij de bevalling in het ziekenhuis. Trija is de eerste die mijn zoon heeft vastgehouden. We kennen elkaar dus vrij goed en vandaar dat ik haar een berichtje stuurde”. Trija was gelijk enthousiast en nam de twijfels van Jantiena grotendeels weg. Vandaar dat ze zich direct aanmeldde. “Toch vond ik het nog heel spannend. Ik kreeg twee haicku’s van Myra, waar ik twee schilderijen bij moest maken. Het was heel wat anders dan dat ik voorheen deed en ik was heel benieuwd hoe dat zou gaan”.

Jantiena kreeg een haicku over verdriet en een over de ‘hippietijd’. Twee compleet verschillende gedichten, maar bij één kreeg Jantiena vrij snel een goed beeld. “Ik zag gelijk een ontwerp voor me en die heb ik dan ook gemaakt. Het is een gezicht geworden, waar je ziet dat die persoon huilt. Zelfs de tranen zijn zichtbaar. Ik teken altijd bij Frans Hage en hij zei tegen mij: ‘Weet wat je doet. Het schilderen van tranen is zo moeilijk’. Ik ben echter ontzettend blij met het resultaat”. Het andere werk voor het project werd een vrij uitbundig portret van iemand die verkleed is als Janis Joplin. “Beide werken waren echt een hele uitdaging voor mij. Ik ben echter wel ontzettend blij dat ik dit heb gedaan. Mijn werken zijn te bewonderen in Museum Wierdenland in Ezinge en De Aquarel in Sebaldeburen. In Ezinge stond een mevrouw met tranen in haar ogen naar mijn schilderij te kijken. Dat doet ook wel wat met je”.

Op dit moment schildert Jantiena nog vrij weinig. Dat komt vooral omdat ze het druk heeft met andere dingen. Toch maakte ze onlangs nog een portret van haar kleinzoon op het strand op Texel en is ze bezig met een schilderij van een piano. “Dat ik nu ander soort dingen schilder dan dat ik ben gewend, komt vooral door het project van Myra en Trija”, zegt Jantiena. “Dankzij hen heb ik geleerd om buiten mijn comfortzone te treden. Het is allemaal nog steeds wel heel nieuw en ik voel me er nog niet heel zeker bij. Toch gaat het al wel veel beter dan eerst”. Ondanks dat Jantiena op dit moment wat minder schildert, haalt ze er veel voldoening uit. “Ik kan absoluut niet stilzitten”, lacht ze. “Ik moet bezig zijn en ik vind het mooi om me te ontwikkelen op het gebied van kunst. Je blijft doorgaan en de portretten uitdiepen Ik wil groeien en het wordt steeds makkelijker om iets op papier te zetten. Daar had ik vroeger wel wat meer moeite mee”.

Tot slot heeft Jantiena nog mooie woorden over voor de initiatiefnemers van het project Westerkwartier In het Oog van de Storm: “De dames houden het project volledig in leven. Alles ligt momenteel stil in verband met corona, maar ze bedenken zoveel initiatieven om toch weer naar buiten te treden. Hierdoor kom ik uit mijn isolement en het houdt me bezig”, besluit Jantiena.