Maria’s Mooie Mensen 481

Oudste dochterlief was onlangs jarig en nou had ik een héél goed idee. Dit jaar geen grote lego-bouwwerken, geen poppen en ook geen fiets. Onze grote dierenliefhebber zouden we vast heel blij maken met een hamstertje. In ons huishouden wat toch al rijkelijk voorzien is van dierenliefde, was er ook nog wel plek voor zo’n mini-beestje erbij. Manlief zag er ook geen problemen in; hij had immers zelf ook ooit zo’n diertje gehad. Hoe dichterbij de verjaardag kwam, hoe meer de twijfel toe sloeg. Zo’n hamstertje namelijk, is een echt nachtdiertje wat het liefst alle nachtelijke uren in een radje doorbrengt. In dat radje doet hij niks anders dan lopen, lopen en lopen en het schijnt dat menig huishouden hier uren door wakker wordt gehouden. Onze nachtrust is ons zeer dierbaar en de verhalen over hamsters die naar zolder verbannen werden, deden mij wel ietwat het zweet uitbreken. Daarnaast hebben wij nog een handicap en dat is onze Fien. Katje Fien houdt wel van een muisje op zijn tijd en ik denk dat ze niet zo kieskeurig is dat ze voor een hamstertje haar neus op zou halen. Zal je altijd zien: hoe dichterbij die verjaardag kwam, hoe meer muizen mevrouw meenam. Met als hoogtepunt die ene ochtend dat manlief de ochtendspits mocht draaien en oudste dochterlief per ongeluk Fien mét muis in de bek naar binnen liet. Ik kreeg in de app een foto van de bank compleet uit elkaar en op de kop gezet met daarbij de tekst: ‘maar ik heb de muis wel gevangen’. Nou zijn wij wel van een uitdaging thuis, dus we gingen er maar voor. We kochten een kooi met extra stil rad en onze dochter was uiteraard dolgelukkig met het vooruitzicht een eigen hamster te krijgen. Manlief was over één ding wel heel stellig: het beestje moest uit een huiselijke omgeving komen. Wonder boven wonder lukt het me iemand te vinden die in hamsters fokte – ja, het is heus waar – en manlief en oudste dochterlief togen samen op weg. Nou vond ik de naam ‘Jess Boa’ al ietwat bijzonder, maar ging er nog geen belletje rinkelen. Wat bleek: deze Jess had al een aantal boa’s en alle hamstertjes die niet verkocht werden, verdwenen gezellig in de buik van deze slangen. Het mocht de pret niet drukken en zo deed Funny haar intrede in ons leven. Een piepklein beestje met venijnige tandjes. Alle vriendinnetjes van oudste dochterlief zijn verliefd – sorry andere ouders – en dromen nu ook van een eigen Funny. Het diertje beschikt niet alleen over een stil rad, maar heeft ook een eigen huis, hangzak en een auto. Hoewel ze een etensbak heeft waar je ‘u’ tegen zegt en er geen kapers op de kust zijn, stopt ze graag haar wangen vol om het elders te verstoppen. Het blijkt de meest luie hamster ter wereld te zijn, want nog geen nacht hebben we haar gehoord. Op enige beweging betrappen is nog maar zelden gelukt. Desondanks zijn we er allemaal weg van. Uren zitten we gezamenlijk in katzwijm voor het hokje en smullen van het weinig wat ze doet. Dus wie ons ’s avonds zo rond bedtijd zoekt, kan het beste even in de kamer van oudste dochterlief kijken. Daar zitten we vaak allemaal op een rijtje voor die kooi: ik, oudste dochterlief, haar zusjes, soms ook manlief en Fien.