Oud-huisarts Tisa Huisman-Klein Haneveld vindt nieuwe passie

“Beeldhouwen vraagt geduld en driedimensionaal denken”

OLDEKERK – In 2011 werd de huisartsenpraktijk, welke Tisa Huisman-Klein Haneveld maar liefst 32 jaar in Oldekerk-Niekerk bestierde, overgenomen en vond zij in beeldhouwen een nieuwe uitdaging en passie. Als kind knutselde Tisa al graag en dat is altijd zo gebleven. Nadat ze als huisarts stopte, volgde ze het voorbeeld van haar oudere zus, die zich ook met beeldhouwen bezighoudt. Tisa deed een aantal keren mee met het groepje beeldhouwers, waar haar zus deel van uitmaakte en was meteen verkocht. In de afgelopen tien jaar heeft ze haar kennis en ervaring op het gebied van beeldhouwen enorm verbreed en verdiept. En met succes, want de kunstwerken van de hand van Tisa worden door de liefhebbers van beeldende kunst zeer gewaardeerd.

Tisa vond in de bekende beeldhouwer Klaas Kuiper uit Assen haar leermeester. Kuiper bezit in Assen een atelier met de toepasselijke naam ‘De Steengroeve’, waar Tisa nog wekelijks aan haar beelden werkt. Thuis heeft Tisa de voormalige wachtkamer van haar huisartsenpraktijk ingericht als werkplaats. Hoewel iedereen zou kunnen gaan beeldhouwen, wijst Tisa erop dat het geen hobby of bezigheid is die voor iedereen geschikt is. “Beeldhouwen vraagt veel geduld en je moet driedimensionaal kunnen denken. Het is ook vrij zwaar werk. Ik was als huisarts het werken met instrumenten wel gewend en in die zin is het wel enigszins vergelijkbaar. Alleen maak je als beeldhouwer door iets weg te halen iets nieuws. Dat is bij ieder beeld weer opnieuw de uitdaging. Voor de grotere beelden begin je vaak met een grote steen tot wel 60 kilogram. Daar blijft uiteindelijk vaak minder dan de helft van over. Zelf heb ik voorkeur voor de hardere steensoorten. Het proces begint ook met het uitzoeken van een geschikte steen. Soms volg je als beeldhouwer de vorm van de steen en bewerk je die, totdat het iets gaat voorstellen. Dat kan een abstract of een figuratief beeld zijn. Zelf vind ik het maken van abstracte beelden het leukst, waarbij ik dan wel vaak iets maak met een knipoog naar het figuratieve. Voor mij is een beeld geslaagd, als het bij mensen leidt tot een glimlach en als ze het beeld willen aanraken. Dat is voor mij een teken, dat ze er een gevoel bij hebben. Naast dat mensen het beeld mooi vinden om te zien is een gevoel erbij minstens zo belangrijk. Dat is uiteraard heel persoonlijk, iedereen kan wat anders in het beeld zien of herkennen”. In grote lijnen is het proces van beeldhouwen als volgt. Het begint met het in model hakken. Dat gebeurt vooral met hamer en beitel, maar kan ook machinaal. Daarna volgt het raspen, waarbij steeds fijnere raspen worden gebruikt. Tot slot volgt het schuren. Tisa schaft haar materialen voornamelijk aan via beeldhouwwinkels in Den Haag en Soest. “Ik wil de steen zelf vooraf zien en voelen. Ik werk graag met de harde steensoort serpentijn, welke voornamelijk geïmporteerd wordt vanuit Zimbabwe. Het voordeel van een hardere steensoort is, dat het beeld ook buiten geplaatst kan worden. Ik maak wel eens een beeld in opdracht, maar het liefst ben ik zo vrij mogelijk in het bepalen van het uiteindelijke resultaat”. Voor Tisa is beeldhouwen geen broodwinning. Ze maakt op jaarbasis gemiddeld 5 á 6 grotere beelden en meerdere kleine beelden. Regelmatig exposeert ze haar werk in beeldentuin Eenrumermaar in Zeerijp, waar geïnteresseerden de beelden kunnen kopen. Tisa ontmoet frequent andere beeldhouwers en haar kennis en ervaring hebben daarbij meerwaarde voor hen. “We kijken veel bij elkaar en kunnen daarbij van elkaar leren”, aldus Tisa. Ook gaat ze als het kan één keer per jaar met een groep beeldhouwers naar Frankrijk, waar ze dan een weeklang verblijven en in de openlucht aan hun beelden werken. Het voordeel van buiten werken is dat je dan geen stofmasker hoeft te gebruiken. Voor Tisa is en blijft het beeldhouwen bovenal een prachtige hobby. Het is overigens niet haar enige creatieve bezigheid. Zo ontwerpt en maakt ze ook toneelkleding, heeft ze talent en aanleg voor tekenen en schilderen en schrijft ze gedichten. “Als het beeldhouwen fysiek niet meer op te brengen is, dan ga ik me meer op tekenen en schilderen toeleggen. Creatief bezig zijn is voor mij een levensbehoefte en daar ga ik zo lang mogelijk mee door”.