‘Slagersleven’ Henk Boersema voorbij, maar de slagerij in Grijpskerk blijft

“Ik heb zoveel meegemaakt hier en heb er ontzettend van genoten”

GRIJPSKERK – Na 33 jaar eigenaar te zijn geweest van Gildeslager Boersema in Grijpskerk, komt er op 1 maart een einde aan het ‘slagersleven’ van Henk Boersema. Vanaf die datum stopt hij met de slagerij en wordt de zaak overgenomen door Jan en Liesbeth Boersma. Hiermee komt er ook een eind aan een lange familietraditie. In 1933 startte de opa van Henk met een slagerij in Niezijl, waarna Henk zijn vader slager was in Grijpskerk. 33 jaar geleden heeft Henk het bedrijf overgenomen. Het liefst had Henk de zaak in de familie gehouden, maar dat zit er helaas niet in. “Mijn kinderen zien een andere toekomst voor zich”, vertelt hij. “En dat is natuurlijk hun goed recht. Het blijft echter wel jammer dat er een einde komt aan dit prachtige familiebedrijf”.

Henk is dan wel 33 jaar eigenaar van Gildeslager Boersema, hij zit al een stuk langer in het vak. Naast een slagerij in Grijpskerk, had de vader van Henk jaren geleden ook een slagerij in Noordhorn. Op die locatie is Henk zelf begonnen. “Mijn broer Rense werkte destijds bij de slagerij in Grijpskerk”, vertelt Henk. “Op den duur werd hij ziek en moesten we iemand anders zoeken voor de locatie in Grijpskerk. Dat was echter wat lastig, waardoor we besloten om de zaak in Noordhorn te verkopen. Op deze manier kwam ik dus automatisch ook bij de slagerij in Grijpskerk terecht”. Naast Henk en zijn broer Rense werkte ook broer Jan in de zaak. Toen Henk de zaak 33 jaar geleden overnam, kwam tevens zus Irma in het bedrijf. Ook zij neemt aanstaande maandag afscheid.

Door de jaren heen heeft Henk vele ontwikkelingen bij de slagerij meegemaakt. Zijn passie voor voeding en koken hebben daar een grote rol in gespeeld. “33 jaren zijn echt voorbij gevlogen”, vertelt hij. “Heel vroeger verkochten we alleen maar vlees en vloog het in kilo’s over de toonbank. Dagelijks hadden we volle vleesbakken die open en bloot in de winkel stonden. Nu is dat heel anders, moet je je aan strenge regels houden en zijn er veel controles. Het moet nu allemaal steeds schoner en dat is ook logisch”. In 33 jaar heeft Gildeslager Boersema ook zelf nieuwe producten ontwikkeld, zoals onder andere de ‘Grijpskerker Smalrug’. Tevens had Gildeslager Boersema in 2008 de beste droge worst van het noorden. Een unieke prestatie. “Ik heb echt zoveel meegemaakt hier, dat is niet te bevatten. Ik heb er ontzettend van genoten”.

Ondanks zijn toch nog vrij jonge leeftijd besloot Henk drie jaar geleden al om in 2021 te stoppen met het vak. Het liefst wilde hij de zaak uiteraard in de familie houden, maar helaas zat dat er niet in. “De kinderen vinden het werk leuk, maar het is geen passie. Ze zien wat je er allemaal voor moet doen en wat je ervoor moet laten. Je moet echt bijna 24 uur per dag aan staan. Op den duur werd duidelijk dat een opvolging er niet in zat. Je moet het dan ook niet forceren”. Vier jaar geleden kwam Jan Boersma in de zaak van Henk, met de ambitie om het bedrijf over te nemen. De afgelopen jaren is gebleken dat Jan goed in het team én het dorp past, waardoor er voor de slagerij in Grijpskerk wel een toekomst is. “Het gaat dan wel uit de familie, ik ben ontzettend blij dat het dorp een slagerij houdt”, zegt Henk. “Het is voor Grijpskerk echt van levensbelang dat deze voorziening blijft bestaan. Ik heb er ook vertrouwen in dat Jan en zijn vrouw Liesbeth het goed gaan doen. Ze werken al een tijdje in de zaak en weten hoe het werkt”.

Wat Henk in de toekomst gaat doen, weet hij nog niet. Wat hij wel weet, is dat een nieuwe eigen onderneming er niet meer in zit. “Die tijd heb ik wel gehad”, lacht hij. “Het zal de eerste tijd wel heel vreemd voelen. Ik heb straks alle tijd om andere dingen te doen”. Toch is Henk ervan overtuigd dat dit het juiste moment is om te stoppen. “Ik heb nu nog de kans om iets anders te gaan doen en Jan heeft de goede leeftijd om de zaak over te nemen. Over tien jaar is dat heel anders. Ik heb 33 jaar lang genoten en ook de komende jaren ga ik blijven genieten van alles om me heen”, besluit Henk.