Theaterspektakel ‘Leve de Harmonie’ draait om humor en verbondenheid

BRILTIL – Van 14 tot en met 24 september vindt er in de jachthaven van Briltil een heus theaterspektakel plaats. Inwoners en geïnteresseerden kunnen zich opmaken voor een avond vol verrassingen, humor en muziek. De Streekkrant sprak met regisseur Saskia Broertjes over de laatste voorbereidingen van theaterspektakel ‘Leve de Harmonie’.

Het is even zoeken naar de plek waar het stuk gespeeld zal worden. Stapvoets rijdend wordt de haven bereikt, waaraan een enorme loods grenst. Saskia Broertjes, allround creatieveling, staat net druk te kletsen met een van de decorbouwers. Met nog krap twee weken te gaan komt het ineens akelig dichtbij. Vanaf 14 september wordt ‘Leve de Harmonie’ maar liefst acht keer opgevoerd. En daar komt heel wat bij kijken. Zoals de laatste repetities en het definitief vormgeven van het decor. Binnen in de enorme loods staan een aantal stellingen van verschillende hoogtes aan elkaar gemonteerd, waardoor de spelers er straks overheen kunnen lopen. Het heeft een hoog ‘Wild West’ gehalte, precies de uitstraling die Saskia beoogd.

Saskia raakte betrokken bij het regisseren van het theaterspektakel toen de Westerkwartiermakers haar een paar jaar geleden benaderden voor het regisseren van de voorstelling ‘Noar Huus’. En met succes. ‘De voorstelling werd in totaal door zo’n 3500 mensen bezocht,’ vertelt Saskia. De insteek van de Westerkwartiermakers is om eens in de zoveel jaar een voorstelling neer te zetten op een prachtige plek in het Westerkwartier. ‘Leve de Harmonie’ is de tweede voorstelling die in samenwerking met een team van professionals en de inwoners van het Westerkwartier wordt neergezet. ‘Wat het werken aan deze voorstelling zo uniek maakt is dat veel mensen die ook in ‘Noar Huus’, hebben gespeeld, zich nu weer hebben opgegeven. Zelfs de mensen die wat minder met theater hebben doen weer mee. Tijdens de vorige voorstelling werkten we bijvoorbeeld met trekkers. Daarvoor hadden we een aantal chauffeurs nodig. Ook wanneer ze niet hoefden te rijden, waren ze er en dachten ze actief mee. Een groot deel van deze mensen heeft zich weer opgegeven. Dat is toch bijzonder? We doen het dan ook echt samen. Natuurlijk ligt er een fantastisch script en heb ik een bepaald beeld in mijn hoofd van het decor en de scenes. Maar juist de input van de figuranten, spelers en decorbouwers is cruciaal. En wanneer je zo intensief samenwerkt ontstaat er al gauw een familiegevoel. Dat vind ik heel belangrijk, want wanneer mensen er plezier in hebben, zie je dat ook terug in de voorstelling.’

In totaal werken er zo’n 80 mensen mee aan de voorstelling. Allemaal op vrijwillige basis. Saskia probeert in de aanloop naar het stuk zoveel mogelijk een helikopterview te houden. Toch komt ze elk jaar weer een week tekort. ‘Ik heb zoveel ideeën, mijn hoofd barst ervan. Dan denk ik, hoe krijg ik alle onderdelen op tijd bij elkaar? De tijd haalt me altijd in.’ Ondanks de stress zou ze niet anders willen. Het is ook een kick waar je verslaafd aan raakt. Dat merken de spelers ook. Je werkt met elkaar heel intensief naar iets toe en wanneer het dan eenmaal zo ver is, is dat een overweldigend gevoel.’

‘Leve de Harmonie’ is geschreven met een knipoog naar de maatschappij. Het is een humoristische overdrijving van de verdeeldheid die veel mensen ervaren. ‘Het lijkt soms wel of je ergens vóór of ergens tegen moet zijn. Geen mening hebben mag niet. Dit is in het stuk omgezet in de ‘fanfare’ tegen de ‘rockband’. ‘Natuurlijk zouden die twee stromingen in het echt niet zo snel ‘strijd’ met elkaar ervaren. Maar het is bedoeld als een soort spiegel. Met behulp van deze voorstelling hopen we een beetje lucht te slaan in de dingen die er spelen. Met elkaar kunnen lachen om een overdreven versie van de werkelijkheid is volgens mij de sleutel tot verbondenheid.’