Zwieren en zwaaien op de kermis van Niekerk

“De kermis tijdens de feestweek Niekerk-Oldekerk-Faan gaat door!” staat te lezen in de media. De ongenode gast besluit een kijkje te gaan nemen bij het evenement kermis wat in het verleden een van de weinige uitgaansmogelijkheden was. Ze wordt op redelijke afstand al begroet met een Nederlandstalig muziekje en de bel voor de laatste rondjes van de zweef. Aan de straat staat de Groninger gebakkraam waar een klant haar meteen een overheerlijke oliebol aanbiedt. Een andere klant loopt met twee zakken vol naar huis. “Dan hebben we thuis nog iets te smikkelen”, roept zij.

Bij de zweefmolen is al veel vertier. “De kinderen staan te wachten om in de zweef te kunnen”, zegt Edwin Horenga uit Oldekerk. Hij gaat elk jaar met de kinderen naar de kermis en ziet dan altijd bekenden. “En ik haal hier stiekem toch graag herinneringen aan vroeger op”, lacht hij. Feline en Vera zijn het eens over wat het leukste is aan de kermis. “De zweefmolen natuurlijk.” Ze vinden het helemaal niet eng als ze even worden vastgehouden zodat hun bakje flink de hoogte ingaat en een keer extra zwiept. “Dat is juist gaaf.” Ineens snellen ze weg om een bakje te kunnen bemachtigen. Ze moeten helaas nog even wachten want Joris en Arjan gaan nog een rondje.

Iets verderop staat een tentje waar suikerspinnen worden verkocht. Naomi kijkt op de arm van papa reikhalzend uit naar deze zoetigheid. Daar tegenover staat een ‘schietvermaaktent’, een kraam die vooral is volgehangen met knuffelberen. Marlies heeft met het schieten 10 waardepunten verdiend. Te weinig voor een knuffel. “Ik ga voor de chewing gum”, zegt ze. De ongenode gast denkt even terug aan vroeger, waarbij haar moeder het vaak had over de rommel waar ze van de kermis mee thuis kwam. Dat kinderoog ziet het heel anders. Dat bevestigt ook Tristan die bij de grijpmachine probeert horloges te scoren. “Ik heb er twee euro ingegooid en ik heb in vijf beurten drie horloges gewonnen.” Hij gaat nog even door en ziet tot drie keer toe dat de grijper op het laatste moment de horloges weer loslaat.

Voor de kleintjes is er een tent, opnieuw behangen met veel knuffelberen, waar ze touwtje kunnen trekken. Er is op dit moment weinig animo voor. Dat is wel het geval bij de draaimolen, waar Celine een mooie barbiemotor uitkiest om zich rond te laten rijden. Haar zusje en neefje kiezen ervoor om samen in de brandweerauto te gaan. Het oudere nichtje van Celine, Lisa, staat met opa en oma Bouma toe te kijken. Ze is duidelijk te groot voor de draaimolen en wil graag nog naar de grijpers toe. Opa Bouma vertelt: “We gaan traditiegetrouw op vrijdagavond met de kleinkinderen naar de kermis en ja, ze krijgen ook altijd wat lekkers.” Al zwaaiend komen de kinderen in de draaimolen een aantal keren voorbij.

De ongenode gast raakt ondertussen aan de praat met oma De Vries en haar kleinzoon Kevin. Beiden hebben ze een knuffel in de hand. “Ik heb deze voor mijn kleindochter Larissa gehaald.” Ze blijkt afgelopen week heel ongelukkig één van de bakjes van de zweef tegen haar hoofd te hebben gehad. “Met als gevolg een snee in het hoofd en een hersenschudding”, aldus oma. De zusjes Lisa en Emma vertellen dat ze bijna elke dag op de kermis zijn geweest. “Vooral om te kijken en omdat het gezellig is; we geven bijna geen geld uit hoor.” De vriendinnen Mardien, Lieke en Lara, 16 jaar, vertellen dat de kermis tot 12 uur duurt, maar dat zij vandaag niet tot het einde mogen blijven. Ze genieten vooral van de zweef, maar Mardien neemt ook graag het geweer bij de schiettent ter hand.

Als de ongenode gast terugloopt constateert zij dat de kermis ineens volloopt met steeds meer pubers. Mooi opgemaakte meisjes en stoere jongens staan wat om elkaar heen te draaien, maar proberen ook een plekje te bemachtigen in datgene wat het meest in trek lijkt: de zweef. “Het is zóóó gezellig”, laat Esther weten, die hier elke avond te vinden is. Vanavond is ze met haar vriendin Hilde en grijpen ze twee keer achter elkaar mis bij de zweef. Met het vorderen van de avond komt er ook steeds meer een steviger beat in de muziek. Het is tijd om te gaan en terwijl de ongenode gast naar haar auto toeloopt hoort ze in de verte nogmaals de bel voor de laatste rondjes. Ze is benieuwd waar de rondtrekkende attracties en kramen ter vermaak volgende week weer zullen neerstrijken.