Allemaal reclame

Natuurlijk mag het niet. Daar zijn van te voren afspraken over gemaakt. Duidelijk en helder. Toch doken er links en rechts opeens overal stickers op. Op lantaarnpalen, op elektriciteitskastjes en langs fietspaden. Compleet met logo van VZ Westerkwartier. Wat een stoute partij. Of zijn de stickers toevallig in de verkeerde handen beland? Bij mensen die de lokale Partij voor Veiligheid en Zorg een hak willen zetten. De Leekster burgemeester Berend Hoekstra zwaaide vorige week al vervaarlijk met een verwijderde sticker. ‘Mag niet, kan niet’, luidde zijn boodschap voorafgaand aan de loting waarbij onder meer VZ haar positie op de kieslijst kreeg toegewezen. ‘Mag niet’ heeft Hoekstra gelijk in. Zaterdag mochten pas de eerste verkiezingsuitingen geplakt worden. En dan hebben we het ook nog over verkiezingsposters die met behangplaksel op de daarvoor bestemde plaatsen ‘neergekliederd’ dienden te worden. Geen stickers dus. ‘Kan niet’ was een kleine misvatting van de burgervader. Blijkbaar kon het prima. Immers, de stickers prijkten fier en zichtbaar op plaatsen waar de gemeente Leek deze liever niet zag.

Dus restte de gemeente Leek nog maar één optie; aangifte doen. Want het plakken van stickers is een regelrechte en een absolute schande. Iets dat wij als gemeenschap nooit en te nimmer moeten accepteren. Want wat begint met het plakken van stickers kan zomaar eindigen in een terroristische aanslag. Of nog erger; een halfslachtige poging om de dividendbelasting af te schaffen. Natuurlijk dient de politie dit tot op de bodem uit te zoeken. Agenten moeten alle ‘vernielde’ lantaarnpalen en elektriciteitskastjes van boven tot onder te onderzoeken. Wie weet, heeft de dader een vingerafdruk achtergelaten. Ook moeten de mannen –of vrouwen- die als laatste het lampje van de lantaarnpaal hebben vervangen flink aan de tand worden gevoeld. Weten zij meer? Ik ben van mening dat kosten noch moeite gespaard moeten worden om deze stickerhooligans op te sporen. Mensen die stickers plakken blokkeren met hetzelfde gemak hele snelwegen in november. Of nog erger: verpesten vrolijke kinderfeestjes door consequent alles af te doen als ‘racisme’. Wildplakkers zijn eigenlijk zelf ook grote racisten. Want waarom wél lantaarnpalen en elektriciteitskastjes, maar bijvoorbeeld geen soeplepels. Is een soeplepel minder waard dan een lantaarnpaal? Gewoon, omdat het wat kleiner is? En goedkoper? Wat geeft een stickerplakker het recht om onderscheid te maken tussen een lantaarnpaal en een lepel. De gemeente Leek heeft gelijk dat zij proces verbaal laat opmaken tegen deze plegers van stickerterrorisme. Tegen deze veroorzakers van een ware wildplaktsunami.

U begrijpt, bovenstaande mag u met een korreltje zout nemen. Natuurlijk is het plakken van stickers op andermans –lees: gemeentelijke- eigendommen niet toegestaan. Voor uw beeldvorming: dat was stoepkrijten in veel gemeenten ook niet tot begin dit jaar. En we weten allemaal hoe snel dat is omgeslagen. Van een verbod op kleurrijke stoepkrijtjes is inmiddels geen sprake meer. Sterker nog, tegenwoordig zijn er gemeenten waar men zélf aan de slag is gegaan met het aanbrengen van kleurtjes op de weg en hele gaybrapaden heeft aangelegd. Al genietend van de vrolijke regenboogkleurtjes kan er tegenwoordig ook in Leek worden overgestoken. Wel goed blijven uitkijken tijdens het oversteken, want officieel is een gaybrapad géén zebrapad. Eerder al waarschuwde de politie voor gevaarlijke toestanden omdat automobilisten niet hoéven te stoppen voor een oversteekplaats met een regenboogpalet. Vergelijkbaar met het gevaar dat stickers veroorzaken.

Terug naar de stickers. Het zou natuurlijk niet moeten kunnen dat een gemeente één politieke partij bevoordeelt. In het zonnetje zet. Uitlicht. Want dat is het. VZ Westerkwartier is bezig aan haar campagne en wordt daarbij geholpen door de gemeente Leek die de campagne extra kracht bij zet door een opvallend lichtje te schijnen op de stickers die –volgens VZ- ‘op onverklaarbare wijze in de verkeerde handen zijn gevallen’. Door de aangifte zijn de stickers in het nieuws. Daar waar ze eigenlijk niet of nauwelijks opvielen, zijn ze nu verworden tot plekken vergelijkbaar met ‘Pokémon GO Pokéstops’. Ook ondergetekende, normaal blind voor wildgeplakte stickers, ziet ze tegenwoordig regelmatig voorbijflitsen. Door de gemeentelijke promotie vallen ze nét wat meer op. En VZ zelf? Die hebben er maar een prijsvraag aan gekoppeld. Waarom zou je de extra aandacht ook niet uitbuiten? Stoute acties van een stoute partij. Een grappige opmerking, een ludieke tegenactie vanuit de gemeente of gewoon helemaal niets doen en doodzwijgen was beter geweest. Dan had ook deze column een ander onderwerp gehad. Iets met posters waarschijnlijk. Nou ja, VZ Westerkwartier zal er blij mee zijn. Uiteindelijk is het allemaal reclame.

Meediscussiëren over de herindeling of jouw mening laten horen? Laat het weten op Twitter @richardlamberst! Mail: richardlamberst@media-totaal.nl.