Maria’s Mooie Mensen 233

‘Boer zoekt vrouw’: al jaren staat het garant voor twee maanden elke zondagavond smullen van de zoektocht naar liefde tussen de koeienstront, de vieze overalls en te grote en luidruchtige tractoren – het is me altijd weer een raadsel wat hier zo romantisch aan is. Dit seizoen moet presentatrice Yvon wel op ernstige hoeveelheden energydrink lopen aangezien zij het ene moment in zeer winters Canada opduikt om vervolgens vrolijk een dame in Zambia af te serveren. En dat als immer even fris en fruitig om jaloers op te zijn wanneer je thuis net een epidemie buikgriep hebt ontvangen. Fris en fruitig lijkt even niets meer hier te zijn. Maar goed, terug naar de anticlimax die ‘Boer zoekt vrouw’ heet, want dat is het natuurlijk wel. Ditmaal een ‘Pinokkio’ uit Frankrijk die nog nooit een meisje van dichtbij had gezien en nu er eenmaal drie dames op zijn erf ronddartelen, zich de koning te rijk voelt. Dat hij moet kiezen, lijkt hij compleet te vergeten. Terwijl hij het ene kalf na het andere uit de koeien trekt, spreekt hij in volledige meervoud over de dames en durft hij het niet aan ze ook maar één-op-één aan te spreken. En dan denk je: waar is Yvon om in te grijpen, maar die zit natuurlijk in dat verre Zambia, waar één van de dames zich zo ellendig voelt dat ze maar vertrekt. Ze claimt dat het om een vorige relatie gaat die nog verwerkt moet worden, maar ik snap heel goed dat je niet vrolijk wordt van een kerel die zo leuk oogt en vervolgens zo weinig interesse in je heeft. Het is helemaal fantastisch elke ochtend wakker te worden naast een kerel die eruit ziet alsof hij Brad Pitt kan doen verbleken, je kunt er vast prachtige kinderen mee maken, maar als deze man vervolgens geen zinnig woord tegen je kan zeggen over de échte zaken in het leven dan kom je er niet samen. Is natuurlijk mijn bescheiden mening. In Canada zit vervolgens nog een boer compleet geïsoleerd. Waar zijn drie dames nog optimistisch waren tijdens de date in Nederland, moeten ze meer dan één keer slikken als ze zijn ‘mannenerf’ in Canada betreden. Wie wil verpieteren en doodvriezen moet hier blijven. Terug naar Europa, Roemenië of all places. Ook hier is de romantiek ver te zoeken. Een verregend zwembad, een troosteloze omgeving vol armoede en braakliggende stallen waar voorlopig nog geen varkentjes liggen te knorren. Boer David is absoluut schattig, maar dan wel van het soort van ‘kom-lekker-aan-mijn-voeten-liggen’. Hij doet het echter leuk bij de vrouwen en is het lichtpuntje van alle uitzendingen tot hij doodleuk aan Yvon laat weten – overigens wéér te laat om in te grijpen, moest natuurlijk eerst weer die drie dagen uit Zambia terugreizen – dat hij de drie dames die bij hem logeren misschien een klein beetje voorgelogen heeft. Nou bestaat dat niet: een klein beetje voorgelogen. Je hebt ze voorgelogen of niet en dat heeft hij dus wel. En dus stuurt hij het enige meisje met wie hij zeer close heeft staan praten terwijl wij hem op de bank aanmoedigden eindelijk te gaan zoenen, juist naar huis. Mijn broek zakt af, maar we hebben ook nog Texas, Amerika. Daar vliegt er iemand simpelweg uit, omdat ze vegetariër is. Pa, die eruit ziet alsof hij met zijn gebit ook nimmer nog een steak wegkrijgt, liet aan zoon weten dat dat ‘not done’ is en het was exit lieve dame. Het is weer een lang seizoen dit jaar, maar uitzitten zullen we het.